ΥΠΟΘΗΚΑΙ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Οταν οι άνθρωποι θέλουν να πονείς,

μπορούνε με χίλιους τρόπους.

Ρίξε το όπλο και σωριάσου πρηνής

όταν ακούσεις ανθρώπους.

Οταν ακούσεις ποδοβολητά

λύκων, ο Θεός μαζί σου!

Ξαπλώσου χάμου με μάτια κλειστά

και κράτησε την πνοή σου.

Κράτησε κάποιον τόπο μυστικό,

στον πλατύ κόσμο μια θέση.

Οταν οι άνθρωποι θέλουν το κακό,

τού δίνουν όψη ν'αρέσει.

Του δίνουν λόγια χρυσά, που νικούν

με τη πειθώ με το ψέμα,

όταν οι άνθρωποι διαφιλονικούν

τη σάρκα σου και το αίμα.

Οταν έχεις μια παιδική καρδιά

και δεν έχεις ένα φίλο

πήγαινε βάλε βέρα στα κλαδιά

στη μπουτονιέρα σου φύλλο.

Είναι ένα ποίημα που λάτρεψα από οταν το πρωτοδιάβασα (μαθήτρια στο Γυμνάσιο) και μέχρι σήμερα με έχει συντροφεύσει σε αρκετές στιγμές της ζωής μου. Ελπίζω να σας αρέσει και σε σας όσο και σε μένα, είναι λίγο καταθλιπτικό βέβαια αλλά μην ξεχνάμε Καρυωτάκης είναι αυτός.

Aurevoir!!!!

.