ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ

Κουράστηκα να συμβιβάζομαι με τα γούστα και τα θέλω σας…

κουράστηκα να είμαι η θετική και η δοτική σε διάφορες καταστάσεις…Με κούρασε πια…θέλω μόνο ησυχία να μπορέσω να μιλήσω με μένα…να καταφέρω να ξαναβρώ εμένα

Κάθηκα… χάθηκα και πάλι μέσα στην αχαριστία και την αγνωμοσύνη… θλίβομαι και πονάω...

Πληγές ξανάρχομαι και γδέρνοντας και πάλι το κορμί μου…και εγώ σαν χαζή… ακόμη να σκέφτομαι που έφταιξα…

Δεν έχει αιτία… απλώς έγινα ένα μποξ εκτόνωσης για όλους, γιατί είμαι δεκτική γιατί ανέχομαι διάφορα καπρίτσια και ιδιοτροπίες.. Βαρέθηκα να κάνω πως δεν καταλαβαίνω ενώ όλα τα καταλαβαίνω και τα διαισθάνομαι…

Έμαθα να ξεχωρίζω εκείνους.... που άλλα κάνουν.... και άλλα δείχνουν Άλλα ακούν..... και άλλα λένε…Και εγώ τι κάνω??? Κάνω πως δεν καταλαβαίνω για να μην πληγώσω κανένα… πληγώνοντας μόνο εμένα…Αλήθεια πολλές φορές διερωτώμαι… ότι αν ήμουν λίγο κακιά…αν δεν ήμουν τόσο συμπονετική με όλους…ίσως να μην μπορούσαν να με πληγώνουν Ίσως μια μέρα αλλάξω… ίσως να κλείσω την ψυχή μου σε ένα σιδερένιο κουτί… για να μην αισθάνεται… να μην λυπάται… να μην τρέχει σαν τρελή μόλις την φωνάξουν… να μην βοηθάει… να μην δίνει λύσεις όταν την χρειάζονται…. Μήπως και ησυχάσω…

Ξέρετε φίλοι μου ότι την αχαριστία, την πληρώνεσαι μετά από μια βοήθεια που κάνεις σε κάποιον???

Και το ερώτημα πάλι είναι… άμα δεν βοηθήσεις… θα σε πουν αναίσθητο…και άμα βοηθήσεις….θα σου δώσουν στο τέλος, την πληρωμή σου… με ένα τσεκ……… με υπογραφή «ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ»

Και γι’ αυτόν τον λόγο… πάντα θα λέω όπως και στην υπογραφή μου που βάζω πάντα…«ΖΩ ΑΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ… ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ….»