ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ

Κουράστηκα να συμβιβάζομαι με τα γούστα και τα θέλω σας…

κουράστηκα να είμαι η θετική και η δοτική σε διάφορες καταστάσεις…Με κούρασε πια…θέλω μόνο ησυχία να μπορέσω να μιλήσω με μένα…να καταφέρω να ξαναβρώ εμένα

Κάθηκα… χάθηκα και πάλι μέσα στην αχαριστία και την αγνωμοσύνη… θλίβομαι και πονάω...

Πληγές ξανάρχομαι και γδέρνοντας και πάλι το κορμί μου…και εγώ σαν χαζή… ακόμη να σκέφτομαι που έφταιξα…

Δεν έχει αιτία… απλώς έγινα ένα μποξ εκτόνωσης για όλους, γιατί είμαι δεκτική γιατί ανέχομαι διάφορα καπρίτσια και ιδιοτροπίες.. Βαρέθηκα να κάνω πως δεν καταλαβαίνω ενώ όλα τα καταλαβαίνω και τα διαισθάνομαι…

Έμαθα να ξεχωρίζω εκείνους.... που άλλα κάνουν.... και άλλα δείχνουν Άλλα ακούν..... και άλλα λένε…Και εγώ τι κάνω??? Κάνω πως δεν καταλαβαίνω για να μην πληγώσω κανένα… πληγώνοντας μόνο εμένα…Αλήθεια πολλές φορές διερωτώμαι… ότι αν ήμουν λίγο κακιά…αν δεν ήμουν τόσο συμπονετική με όλους…ίσως να μην μπορούσαν να με πληγώνουν Ίσως μια μέρα αλλάξω… ίσως να κλείσω την ψυχή μου σε ένα σιδερένιο κουτί… για να μην αισθάνεται… να μην λυπάται… να μην τρέχει σαν τρελή μόλις την φωνάξουν… να μην βοηθάει… να μην δίνει λύσεις όταν την χρειάζονται…. Μήπως και ησυχάσω…

Ξέρετε φίλοι μου ότι την αχαριστία, την πληρώνεσαι μετά από μια βοήθεια που κάνεις σε κάποιον???

Και το ερώτημα πάλι είναι… άμα δεν βοηθήσεις… θα σε πουν αναίσθητο…και άμα βοηθήσεις….θα σου δώσουν στο τέλος, την πληρωμή σου… με ένα τσεκ……… με υπογραφή «ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ»

Και γι’ αυτόν τον λόγο… πάντα θα λέω όπως και στην υπογραφή μου που βάζω πάντα…«ΖΩ ΑΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ… ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ….»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩΝ. ΑΓ.ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ -ΣΥΝΑΥΛΙΑ 12.12.10

Kύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας
Σεβασμιότατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και Πάσης Ελλάδος

Σας υποδεχόμαστε με θλίψη, απογοήτευση, οργή, αγανάκτηση, ντροπή και αποτροπιασμό στην ψυχή μας αυτές τις άγιες ημέρες για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει πρωτίστως η χώρα μας και κατ επέκταση η πόλη μας και η γειτονιά μας.

Απάνθρωπη και άδικη η τιμωρία, η περιφρόνηση, η εγκατάλειψη των γειτόνων μας, των συνανθρώπων μας, των Ελλήνων .

Αδικαιολογήτως απούσα η παρουσία σας, η στάση σας, ο λόγος σας για αυτήν την οικονομική, πνευματική, κοινωνική, ηθική εξαθλίωση που έχει επιβληθεί σε εμάς τους Έλληνες και τις Ελληνίδες (και όχι τους φιλους και τις φιλες κε Πρόεδρε) από όλους τους πολιτικούς , σαφώς παρά την θέλησή μας.

Άνισος αλλά διαρκής και άοκνος ο αγώνας μας να κρατήσουμε παρόντα, όρθιο, ζωντανό, τον Ελληνισμό όχι της διασποράς αλλά της Χώρας μας, όχι στα πέρατα της Γης αλλά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας.

Έλληνες που παλεύουμε σκληρά με εντιμότητα και ήθος την άγρια, σκληρή καθημερινότητα μας, ολομόναχοι, εγκαταλειμμένοι, έχοντας εχθρό απέναντι μας ένα κράτος και μια εκκλησία, που υπεραμύνονται με υπερβάλλοντα ζήλο τα δικαιώματα των παράνομων εισβολέων στην χώρα αλλά που εγκληματικά αδιαφορούν για τα αυτονόητα δικά μας δικαιώματα .

Έλληνες και εσείς και μάλιστα Πρόεδρος αυτής της αμφίβολης και κατ επίφαση Δημοκρατίας Ελληνικής(;) και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, στέκεστε σιωπηλοί μπροστά σε μια Αθήνα που βουλιάζει στο Ισλάμ της παρανομίας, της επαιτείας, της εγκληματικότητας, της ασέβειας, της βρώμας, της καταπάτησης κάθε ανθρώπινου δικαιώματος των Ελλήνων και άρθρου του Ελληνικού Συντάγματος, σε μια Αθήνα που μετετράπη σε τζαμί 2 φορές, σε μια Χώρα που είναι υπό κατοχή από παράνομους εποίκους που κατά τα άλλα, ναι είναι αξιολύπητοι, όπως όμως και εμείς.

Μπροστά σε μια κοινωνία χωρίς ηθικούς φραγμούς στο έγκλημα στη λεηλασία, χωρίς αρχές και αξίες, χωρίς ούτε ένα σημείο αναφοράς στο ορθό, το έντιμο, το νόμιμο, το ηθικό, το λογικό, το αξιοπρεπές.

Μα αξιότιμοι κύριοι, Άρχοντες της Πολιτείας και της Εκκλησίας, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΨΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ για τους αξιολύπητους συμπατριώτες σας, για το ποίμνιο σας.

Για το ανελέητο μέχρι θανάτου ξύλο που τρώνε γέροντες και γερόντισσες, για την ληστεία μιας σύνταξης (που θέλουμε να πιστεύουμε ξέρετε τι σημαίνει), ενός σταυρού στο λαιμό, για την μάταιη προσπάθεια αγρυπνίας του παπα στην εκκλησία, που κανένας δεν μπορεί να παρακολουθήσει γιατί όλοι φυλακίζονται στα σπίτια τους με το που πέφτει η νύχτα.

Για τον κάθε αξιοθρήνητο καταστηματάρχη που με νύχια και δόντια προσπαθεί να επιβιώσει δίπλα στα παράνομα μαγαζιά των αλλοδαπών που χαίρουν της προστασίας των αρχών.

Για τον απελπισμένο γονιό που αναγκαστικά στέλνει το παιδί του στην τάξη των 28 αλλοδαπών παιδιών στο Δημόσιο Σχολείο, που ούτε την γλώσσα δεν ξέρουν.

Για αυτά τα καταδικασμένα ελληνόπουλα που δεν θα μάθουν ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, αρχές και αξίες, αγωγή του πολίτη και που στο τέλος θα πάψουν να βλέπουν και την εικόνα του Χριστούλη (όπως λέγαμε μικρά παιδιά), γιατί τα παιδιά των ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ δεν πρέπει να προσβάλλονται και που αντί για πρωινή προσευχή θα τους μαθαίνουν να σκύβουν στα τέσσερα για να μάθουν τι είναι το μπαϊράμι (όπως πρόσφατα συνέβη σε σχολείο των Σεπολίων).

Για τα καταδικασμένα ελληνόπουλα που θα καταλήξουν ευνουχισμένοι Έλληνες χωρις μνήμη και γνώση των μεγάλων αγώνων που δώσανε οι πρόγονοι μας για να κρατήσουν την Πατρίδα μας ελεύθερη και που αυτό το Υπουργείο, αυτό το κράτος, φροντίζει να τα ξεκόψει από κάθε τι που μας έκανε υπερήφανους στο παρελθόν και μας δυναμώνει για να οραματιστούμε και να διεκδικήσουμε το μέλλον.

Το μόνο που ζητάμε είναι να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και έστω και τώρα να πράξετε το καθήκον σας, έναντι όλων αυτών που αντιπροσωπεύει το αξίωμα σας και η θέση σας και θέλουμε να πιστεύουμε και η συνείδηση σας, σαν άνθρωποι και κυρίως ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Σας ευχαριστούμε για το χρόνο σας και σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέο έτος για όλους τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και την Πατρίδα μας.

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ,AGIOSPANTELEIMONAS@GMAIL.COM THL. 6930 304 442

«….Τη Ρωμιοσύνη μην τη κλαις,

εκεί που πάει να σκύψει,

με το σουγιά στο κόκκαλο,

με το λουρί στο σβέρκο…..

Νάτη, πετιέται από ξαρχής

Και ανδριεύει και θεριεύει …

Και καμακώνει το θεριó με το καμάκι του ήλιου….»

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

07/10/2010

του Δημήτρη Καμπουράκη

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)

Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)

Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.



Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

(Αναλυτικά η ιστορία του μνημονίου του 1843, στα άρθρα του Τάκη Κατσιμαρδου στην Ημερησία 18,23/9 και 2/10).

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=13774&subid=2&pubid=64737147

ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ

Παρασκευή βράδυ! Οι σκέψεις μου απόψε εστιάζονται σε αυτό το ερώτημα: Μπορεί ένας μεγάλος έρωτας να μετατραπεί σε φιλία?

Πως μπορεί να γίνει αυτό?

Και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα?

Πως θα μπορέσει να δεχτεί ο ένας ή ο άλλος την επόμενη ερωτική σχέση?

Πως μπορείς όταν με έναν άνθρωπο έχεις ζήσει κι έχεις μοιραστεί χιλιάδες πράγματα, σκέψεις, καταστάσεις, επιθυμίες, όνειρα ξαφνικά να τον βλέπεις και να μην θυμάσαι τίποτα! Να τον αντιμετωπίζεις σαν "φίλο" και να του εκμυστηρεύεσαι τα πάντα όπως κάνεις με τους φίλους σου!

Προσωπικά, πάντα στη ζωή μου διαχώριζα τις καταστάσεις αυτές. Οταν γνώριζα κάποιον σαν φίλο, φίλος παρέμενε για μια ζωή, δεν μπορούσα ποτέ να τον δω ερωτικά και τανάπαλιν.

Βαθειά μέσα σου δεν θα υπάρχει πάντα το σκουληκάκι της ζήλειας κι ένα μεγάλο γιατί?

Γιατί? Μετατρέπεται ο έρωτας σε φιλία?

Εμένα με πονάει και απόψε που είμαι εδώ και γράφω δεν μπορώ να μην σκεφτώ και να μην αναρωτηθώ: "Μπορούμε να είμαστε φίλοι?"

ΟΧΙ, δεν μπορούμε να μείνουμε φίλοι ποτέ.

Kisses & Aurevoir

Η ΑΠΑΤΗ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑΤΟΣ

Καλησπέρα!

Σήμερα θα μιλήσουμε για κάτι άλλο που όπως λέει και ο τίτλος είναι κάτι που κατά καιρούς πρέπει να απασχόλησε αρκετές και αρκετούς. Το έναυσμα να γράψω αυτές τις σκέψεις μου υπηρξε μια επιστολή που διάβασα σε μια κυριακάτικη εφημερίδα σχετικά με τα κέντρα αδυνατίσματος.

Κι επειδή πέρασα κι εγώ απο κεί πέρυσι (από πολύ γνωστό και πολυδιαφημισμένο κέντρο του Χολαργού) και έζησα κι εγώ από κοντά την εμπειρία των εγκαυμάτων στο σώμα, των δερματιτιδων κλπ. κλπ. και τα λεφτά που πλήρωσα σε αυτούς και στους γιατρούς κατόπιν, έρχομαι και ρωτάω:

-Αυτές οι επιχειρήσεις λειτουργούν ανεξέλεγκτα?
-Που είναι η Νομαρχία να μπει και να κάνει έλεγχο να δει ότι δεν υπάρχει από καμία εκεί μέσα άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος και βιβλιαρίου υγείας?
-Που είναι η Υπηρεσία Υγιεινής της Νομαρχίας να δει αν τηρούνται οι κανόνες που ορίζει ο Νομος? (βρώμικες τουαλέττες, τα κρεβάτια μασσάζ με τις κρέμες από την προηγούμενη πελάτισσα, τα patch πηγαίνουν από το ένα σώμα στο άλλο χωρίς απολύμανση, η πισίνα δεν αδειάζει ποτέ και μπαίνει ο ένας μετά τον άλλον κι επάνω υπάρχει μια βρώμα, κ.α.)
-Που είναι ο ιατρικός σύλλογος να δει ότι ιατρικές πράξεις όπως το laser εξασκούνται όχι απο γιατρούς αλλά από κοριτσάκια χωρίς καμία ειδίκευση?
-Που είναι το ΣΔΟΕ να δει την τεράστια φοροδιαφυγή που γίνεται με την κοπή πλασματικών αποδείξεων?

Κόπτονται μόνο αν πιασουν κανένα κρεοπωλείο η κανένα super market? Εκεί που υπάρχει κίνδυνος για την υγεία των ανθρώπων γιατί δεν επεμβαίνει ποτέ κανείς?

Το μόνο που τους ενδιάφέρει είναι πως θα σου πάρουν τα λεφτά κι απο κει και ύστερα καμια ευθυνη, τίποτα! Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα.

Περιμένω απόψεις.

Kisses, Aurevoir

ΥΠΟΘΗΚΑΙ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Οταν οι άνθρωποι θέλουν να πονείς,

μπορούνε με χίλιους τρόπους.

Ρίξε το όπλο και σωριάσου πρηνής

όταν ακούσεις ανθρώπους.

Οταν ακούσεις ποδοβολητά

λύκων, ο Θεός μαζί σου!

Ξαπλώσου χάμου με μάτια κλειστά

και κράτησε την πνοή σου.

Κράτησε κάποιον τόπο μυστικό,

στον πλατύ κόσμο μια θέση.

Οταν οι άνθρωποι θέλουν το κακό,

τού δίνουν όψη ν'αρέσει.

Του δίνουν λόγια χρυσά, που νικούν

με τη πειθώ με το ψέμα,

όταν οι άνθρωποι διαφιλονικούν

τη σάρκα σου και το αίμα.

Οταν έχεις μια παιδική καρδιά

και δεν έχεις ένα φίλο

πήγαινε βάλε βέρα στα κλαδιά

στη μπουτονιέρα σου φύλλο.

Είναι ένα ποίημα που λάτρεψα από οταν το πρωτοδιάβασα (μαθήτρια στο Γυμνάσιο) και μέχρι σήμερα με έχει συντροφεύσει σε αρκετές στιγμές της ζωής μου. Ελπίζω να σας αρέσει και σε σας όσο και σε μένα, είναι λίγο καταθλιπτικό βέβαια αλλά μην ξεχνάμε Καρυωτάκης είναι αυτός.

Aurevoir!!!!

.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ

Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα όλους εσάς που τυχόν θελήσουν να μπουν, να διαβάσουν ή/και να μοιραστούν τις σκέψεις τους μαζί μου. Αφορμή ξεκινήματος αυτού του ιστολογίου είναι η επιθυμία μου να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις, πράγματα, αναμνήσεις, τα θέλω μου και όλα αυτά που με κάνουν να νιώθω άνθρωπος Γιατί άνθρωποι είμαστε όλοι, πόσοι όμως αξίζουμε να λεγόμαστε πραγματικά άνθρωποι! Στο μέλλον θα μας δοθούν ευκαιρίες να συνομιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις και σχόλια σε πολλά-πολλά πράγματα. Και μη νομίσετε ότι προσπαθώ να κάνω κάτι το οποίο θα είναι απίστευτα σοβαρό, εδώ χωράει και το χιούμορ, και το κουτσομπολιό και εν πάση περιπτώσει ό,τι κάνει την ζωή μας πιο ενδιαφέρουσα.

Εύχομαι Καλή Σαρακοστή και θα τα λέμε από δώ!!!!!!!!!!!